Rond 17 uur stroomt ons huis weer vol. Voor sommigen een vrolijk weerzien en voor anderen een eerste keer. Het is bijzonder om te merken dat ruim een uur rijden ver lijkt, maar zeker de moeite waard. Zelfs de weg vanuit Drachten is deze keer niet te ver. Eenmaal binnen val je, zoals er zo mooi wordt gezegd, met de neus in de boter – nou ja, een vegan variant, dan ????  want we gaan direct eten. Eerst een romige preisoep en dan tortellinis met een spinazie-saus en een heerlijke rauwkost salade. Vanwege het thema ‘Hoeveel is een mus waard?’ heb ik als extra met een knipoog drie verschillende condimenten gemaakt. Dat zijn smaakmakende toevoegingen van zaden en pitten. In dit geval sesamzaad met wakame, zonnebloempitten met prei en ume su en geroosterde pompoenpitten met tamari.

Na het hoofdgerecht delen we de ‘liefde van Jezus’ in de vorm van brood en druivensap. Eigenlijk zoals Jezus het met de discipelen heeft gedaan. Aansluitend dankzij het prachtige lenteweer een ronde door het park met de vier honden en bij terugkomst staat het toetje klaar en kunnen we met het inhoudelijke deel doorgaan.

Na een gezamenlijke start gaan we in twee groepen uiteen om à la lectio divina Mattheüs 10:19 – 33 te lezen en te bespreken. Het is iedere keer een verrassing wat God door de tekst voor iedereen persoonlijk in petto heeft. Tijdens het gebed denken we aan de stalbrand van Oirschot en alle andere stalbranden – zo’n 33 per jaar – en ook bidden we voor Indiaase straathonden die die dag op Facebook in het nieuws waren (Guardians of the Voiceless).

Met de zegen gaan we bemoedigd en gesterkt weer uit elkaar, tot de volgende keer.

Anja

Pin It on Pinterest